۱۳۹۶ بهمن ۲۳, دوشنبه

✅ یک خط پروازی به عنوان یک نماد



متن یادداشتم در شماره دوم (21 بهمن 96) هفته‌نامه صنعت و تجارت زنجان:



درست یا نادرست (بی‌داوری)، با همه بالا و پایین و کم و بیش‌اش، مردمانِ بسیاری، زنجان را شهری مذهبی می‌دانند - نه به اعتبار سال‌هایی که همزمان ده‌ها مجتهد عالی‌مقام در حوزه و مدارس آن، جان و روح مذهب را جلا می‌دادند -  که عموما شاید به خاطر تبلیغات وسیع و  شناسانده شدن نوع سوگواری عمومی مردم زنجان در این دو دهه گذشته، و این البته همه ماجرا نیست.

پای تجارت و سرمایه و توسعه که به میان می‌آید باید اهل نظر بگویند که صاحب سرمایه و تجارت، عموما با سرمایه و تجارت خود وقتی که پای تلقی ایدئوژیک از سرزمین و دیاری در میان می‌آید، چگونه مواجه می‌شود؟ دلش به سرمایه‌گذاری، سهل‌تر رضا می‌دهد یا بر تردیدهایش می‌افزاید؟ در این باره باید اندیشید، تحقیقی میدانی کرد و آن چه حاصل آمده را بی‌تعارف مقابل چشمان کسانی که اقتصاد را به درستی اولویت نخست اعلام می‌کنند، بالا برد. باید معلوم شود وقت و بی‌وقت، بی‌احصای ملاحظات واقعی و نه تخیّلی، آیا دمیدن مکرر بر وجه غیراقتصادی استان نزد افکار عمومی، دست آن اولویت را می‌گیرد یا بر زمین‌اش می‌زند؟!

در همین فقره است که مثلا  خبر دایر شدن پرواز زنجان - کیش - زنجان، معنایی فراتر از دایر شدن یک خط پروازی پیدا می‌کند؛ «زنجان - کیش - زنجان» تبدیل به  نماد می‌شود؛ اینکه مردم استان زنجان به چنان مکنت و دیدگاهی نائل آمده‌اند که کیش مقصد مسافرت‌شان می‌شود. اصحاب سرمایه و تجارت می‌دانند  که وجود چنین مردمانی، اگر نه به تمامی و تنهایی، فرش قرمزی است برای استقبال از تجارت و اقتصاد.